S2_History_01

Choć wiele z historii Mammonu zostało zapomniane, to w tych tomach spróbuję poskładać opowieści oparte na dostępnych dowodach. Ostatecznie jednak wymagane będą pewne spekulacje.

Pochodzenie Mammonu rozpoczyna się na jakiś czas przed Erą Poprzybycia. Z prochów Fallgrim wyrosły trzy księstwa. To były prymitywne, zaściankowe baronie. Ich rozwój stymulowały nieustanne walki i wróżdy.

Na północy powstała teokracja, głównie dzięki zapasom ovów i świętego ciała. Walczyli i handlowali ze swymi sąsiadami ze wschodu, obszarów, które dziś zajmuje Stary Mammon. Ci kupcy przybyli z daleka i oszczędzone im było zniszczenie przybycia. Byli całkiem bogaci.

Bogactwa tych kupców ze wschodu pomogły odbudować region. Skłoniły także bandytów z południa do zjednoczenia się pod bezlitosnym wodzem. Jego horda łupiła i grabiła obydwa nowe kraje. Przetaczała się przez krainy, stanowiąc śmiertelne zagrożenie dla obydwu sąsiadów.

Hordy nie można było powstrzymać. Przynajmniej w bitwie. Szybko sporządzono traktat. Duchowni z północy obiecali uczynić wodza bogiem. Kupcy zaoferowali swoje bogactwa na jego królewski skarbiec. Zaproponowali mu pozycję króla w kraju, który miał stać się Mammonem.

W zamian wódz miał przystać na dwa warunki. Jego sąsiedzi na północy i wschodzie mieli otrzymać ziemie i tytuły. A horda miała być spacyfikowana w lojalnych poddanych.

Zawarto przymierze i powstał Mammon. Nazwę wybrano ze względu na obfitość, jaką trzej sąsiedzi zgodzili się dzielić pomiędzy siebie. Naturalnie nie wszyscy mieli tak samo korzystać z nowego nabytego dostatku.

Dziś wiemy, że dawne pretensje utrzymywały się wśród pospólstwa, które czuło się zdradzone. Co więcej, szlachta często wadziła się z rodem królewskim. Te napięcia i nie tylko będą zgłębiane w przyszłych tomach.